Susuyorlar, alışılmışın aksine sustukça üye kazanıyorlar. Susmak bir nevi üyeliğin anahtarı. Susmayanlar da var tabii , üyeliğe karşı olanlar onlar, susanlardan farklı olarak susmanyanların önünde seçenekleri var, anlayacağınız normal bir insan gibi. Burda normal olmayan, seçenekler; Ya susacaklar, ya da susturulacaklar. 

Susmak ucuz olanı , susturulmak ise ya devlet eliyle ya da bir kurşun maliyetinde, o da isabetliyse eğer, yoksa imhaya yetecek kadar kurşunu da tek kurşunun maliyeti üzerine eklemeliyiz, tabii bir de mahpus var, ama ‘Sen küçüksün erken çıkarsın’ da var , ‘Namus belasına gardaş, yatarız zindan bizim’ diyen de var. Unutmayalım kurşunun isabeti gazete manşeti bahşediyor kurbana, biraz geç gelen bir ün, ama gazetecilerimiz bu konuda çok ‘duyarlı’lar. İşte böyle büyüyorlar , ne boş vaatlerle halkı kandırmaya ihtiyaçları var ne de televizyon reklamları için partinin tüm parasını harcamaya, hoş harcayacak paraları da yok ya.

Sessizce büyüyorlar, 2002’den 2009’a yüzde bin dörtyüzlük bir artışla geldiler, imrenilcek bir ‘başarı’ hikayesi onlarınki. Ama öyle bir başarı ki, sonlarını getiriyor, üye artışıyla güçlenmeleri gerekirken, onlar kan kaybediyor ve bazen kan kaybından kaybediyoruz onları. Onlar analarımız, kardeşlerimiz, karımız veya arkadaşlarımız. Üye oldukları partinin de belirli bir ismi yok , ben Doğuranların Partisi demeyi tercih ediyorum , çünkü onlardır bizi hayata getiren ve yine onlardır kendi cellatlarını doğuran , hayır ben abartmıyorum , asıl abartmasını ummamız gereken, dünyada her üç kadından birinin şiddete maruz kaldığını araştırmalarıyla belgeleyen insanlardır , eğer onlarınki abartı değilse, kadına şiddet konusunda abartabilmek delilik ölçütü olmalıdır.